Kaş Kalkan Yamaçlarında Çatıya 24 Güneş Paneli Kuran Mühendis ve Estetik Komisyonu Harbi

I. Kalkan Sırtlarında Çelik İskelet: Çarşamba 08.00

Ağustos ayının ikinci çarşamba sabahıydı.

Saat tam 08.00’i gösteriyordu.

Antalya Kaş Kalkan sırtlarındaki altmış villalık Likya Güneşi Sitesi kavurucu Akdeniz sıcağıyla uyandı.

Kireç beyazı taş evler zeytin ve incir ağaçlarının arasına serpilmişti.

Yamaçtan bakıldığında masmavi Kalkan Koyu ve karşıdaki Meis Adası kartpostal gibi görünürdü.

Sitenin mimarisi kırk yıl önce Sedad Hakkı Eldem ekolüyle tasarlanmıştı.

Her blok özenle projelendirilmişti.

Taşların rengi ve çatı eğimleri özel kurallara bağlıydı.

Tek bir taşın dahi silueti bozmasına izin verilmezdi.

Sitede çivi çakmak bile izne tabiydi.

Fakat o sabah en üst terastaki D Blok 4 numarada olağandışı bir hareketlilik başladı.

Dairede emekli Elektrik Yüksek Mühendisi Selim Taner oturuyordu.

Selim Bey altmış sekiz yaşındaydı.

Tüm meslek hayatını hidroelektrik ve termik santrallerde geçirmişti.

Emekliliğinde ise iflah olmaz bir yenilenebilir enerji tutkununa dönüşmüştü.

Evini tamamen devlet elektrik şebekesinden koparıp bağımsız hale getirmek istiyordu.

O sabah villanın dik rampasına iki büyük kamyonet yanaştı.

Kamyonetlerin kasasından ağır galvaniz çelik profiller, kule ayakları ve kalın kablo makaraları indirildi.

En arkada ise yirmi dört adet son model monokristal siyah güneş paneli parlıyordu.

Dört montaj ustası bellerinde emniyet kemerleriyle çatıya tırmandı.

Matkaplar Akdeniz taşını ve kiremitleri delmeye başladı:

Cııııızzzz! Çat! Çat!

Selim Bey aşağıda elleri belinde heyecanla talimat veriyordu:

— “Ayakları otuz beş derece güneye yatırın!”

— “Maksimum solar radyasyon açısını yakalayacağız!”

— “Tek bir foton dahi boşa gitmeyecek!”

Yan villanın terasında fırçasıyla tuval başında duran ünlü Ressam Vecdi Bey sıçradı.

Vecdi Bey sabah serinliğinde Meis Adası’nın yağlı boya tablosunu yapıyordu.

Matkabın tiz çığlığı sessizliği bıçak gibi yardı.

Kalkan semalarına beyaz taş tozu bulutu yükseldi.

Vecdi Bey’in fırçası tualin ortasında titreyip kaydı.

---

II. Meis Manzarasına Siyah Çelik Barikat

Akşamüzeri saat 18.30 oldu.

Kavurucu gündüz sıcağı yerini serin bir esintiye bıraktı.

Güneş batıya doğru alçalırken Vecdi Bey kahvesini alıp terasına çıktı.

Gözlerini her zamanki gibi ufuk çizgisine çevirdi.

Fakat gördüğü manzara karşısında donup kaldı.

Fincan elinde taş kesildi.

Her akşam izlediği turkuaz deniz ve Meis Adası silueti tamamen yok olmuştu.

Çatının kenarında tam iki metre on santim yüksekliğinde devasa çelik ayaklar yükseliyordu.

Ayakların üzerine yirmi dört adet kapkara fotovoltaik panel yerleştirilmişti.

Paneller Vecdi Bey’in teras korkuluğunu tam seksen beş santim aşıyordu.

Manzara yerine adeta uzay üssünün füze fırlatma rampası dikilmişti.

Üstelik batı güneşi panellerin özel temperli cam yüzeylerine çarptı.

Dev bir ayna etkisi yapan ışık huzmesi doğrudan Vecdi Bey’in salonuna yansıdı.

Salondaki antika aynalar ve pencereler alev alev parladı.

Evin içi saniyeler içinde kırk beş derece sıcaklığa ulaştı.

Vecdi Bey’in İran kedisi sıcaktan koltuğun altına kaçtı.

Duvardaki asırlık yağlı boya tabloların verniği erime noktasına geldi.

Vecdi Bey teras korkuluğuna koşup avazı çıktığı kadar haykırdı:

— “Selim Bey! Bu ne felakettir?”

— “Akdeniz manzarımın ortasına fabrika çatısı dikmişsin!”

— “Gözlerim kör oldu, evim fırına döndü!”

Selim Bey çatının servis merdiveninden başını uzattı.

Kafasında beyaz baret, elinde dijital ampermetre vardı:

— “Vecdi Bey, çağdaş dünyaya ayak uydurun!”

— “Günde kırk kilovatsaat temiz enerji üreteceğim!”

— “Karbon ayak izimi tamamen sıfırlıyorum!”

— “Bu paneller gezegenin geleceğidir!”

Vecdi Bey elindeki yağlı boya spatulasını panellere doğru fırlattı:

— “Bana gezegen masalı anlatma!”

— “Ben bu evi Meis Adası’nın günbatımı için aldım!”

— “Senin silikon pillerin yüzünden denizi göremiyorum!”

---

III. Estetik Komisyonu Sahaya İniyor: Mimar Perran Hanım

Haber sitede dakikalar içinde yayıldı.

Likya Güneşi Sitesi’nin en yetkili organı derhal olağanüstü toplandı.

Bu organ kırk yıllık emekli Restorasyon Mimarı Perran Akman’ın başkanlığındaki Site Estetik Komisyonu’ydu.

Perran Hanım yetmiş iki yaşındaydı.

Kalkan’ın geleneksel taş dokusuna ve siluetine zerre kadar yabancı madde sokmazdı.

Zamanında panjur rengini açık mavi yerine koyu mavi yapan iki komşuyu mahkemede süründürmüştü.

Saat 19.15’te Perran Hanım komisyon üyeleriyle birlikte D Blok kapısına dayandı.

Boynunda sarı çelik şerit metre asılıydı.

Elinde alüminyum su terazisi ve kırmızı emniyet bandı tutuyordu.

Selim Bey’in kapı ziline teftiş subayı gibi bastı.

Kapı aralanınca doğrudan çatı merdivenine yöneldi.

Selim Bey kapı eşiğinde önünü kesti:

— “Perran Hanım, izinsiz özel mülküme giremezsiniz!”

Perran Hanım elindeki su terazisini havaya kaldırdı:

— “Çatı katı kimsenin babasının özel mülkü değildir Selim Efendi!”

— “Kat Mülkiyeti Kanunu Madde 4 çok açıktır!”

— “Çatılar ana gayrimenkulün ortak kullanım alanıdır!”

Perran Hanım çatıya çıktı.

Yirmi dört paneli adımlarıyla tek tek saydı.

Şerit metreyi çelik kule ayaklarına dayadı:

— “Yükseklik iki metre on santim!”

— “Montaj açısı otuz beş derece!”

— “Bu devasa paneller Kalkan siluetine açık bir hançerdir!”

— “Burayı derhal Likya Estetik Komisyonu adına mühürlüyorum!”

Kırmızı emniyet bandını çelik ayaklara doladı.

Selim Bey alaycı bir şekilde güldü:

— “Sizin komisyonunuzun hiçbir yasal hükmü yok Perran Hanım.”

— “Yargıtay içtihatlarını açın da okuyun.”

— “Güneş enerjisi faydalı yeniliktir.”

— “Hukuk yeşil enerjiye tam destek verir.”

---

IV. Hukuk Doktrini: Arsa Payı ve Su İzolasyonu

Perran Hanım çantasından Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve 18. Hukuk Dairesi’nin karar özetlerini çıkardı.

Sayfaları hışımla açıp Selim Bey’in gözünün önüne uzattı:

— “Ben yüksek mimarım ama senden katbekat iyi hukuk bilirim Selim Bey!”

— “Yargıtay güneş enerjisine izin verir ama beş tane katı kural koyar!”

— “Birincisi: Kurulan sistem bağımsız bölümün arsa payını asla geçemez!”

— “Senin bu sitedeki resmi arsa payın sadece yüzde iki buçuktur!”

— “Bu bloğun toplam çatı alanı yüz yirmi metrekaredir.”

— “Senin payına düşen hak yalnızca on beş metrekaredir!”

— “Sen ise çatının tam seksen metrekaresini tek başına işgal etmişsin!”

— “İkincisi: Diğer kat maliklerine de aynı tesisi kuracak alan bırakılmalıdır!”

— “Aşağıdaki beş daire yarın panel takmak istese çatıda bir karış yer yok!”

— “Üçüncüsü: Çatının statik dengesini ve su izolasyonunu mahvettin!”

— “On altı ayrı yerden delik delmişsin, ilk yağmurda alt katın tavanı akacak!”

— “Dördüncüsü: TMK Madde 737 uyarınca komşuluk hukuku çiğnenemez!”

— “Vecdi Bey’in manzarasını gasbettin, ayna yansımasıyla salonunu cehenneme çevirdin!”

Selim Bey kekelemeye başladı:

— “Ama… ama inverter sistemim son teknoloji!”

— “Almanya’dan özel lityum batarya getirttim!”

Perran Hanım kestirip attı:

— “İsterse uzay mekiği bataryası olsun!”

— “Yarın sabah Kaş Sulh Hukuk Mahkemesi’ne tespit davası açıyoruz!”

---

V. Kaş Sulh Hukuk Heyeti Çatıda: Lazerli Keşif

Cuma günü Kaş Adliyesi’nden resmi keşif heyeti geldi.

Sulh Hukuk Hâkimi, inşaat mühendisi bilirkişi ve elektrik mühendisi olay yerindeydi.

Hâkim Bey sıcak havada cübbesini çıkarıp çatıya tırmandı.

Hava gölgede tam kırk bir dereceydi.

Bilirkişi heyeti önce güneş panellerinin açısını, ağırlığını ve yüksekliğini ölçtü.

Ardından alt kata, Vecdi Bey’in güneş alan terasına indiler.

Tam o sırada batı güneşi panellerin temperli camlarına vurdu.

Devasa bir lazer huzmesi hâkimin tam gözünün içine çaktı.

Hâkim Bey elleriyle yüzünü siper etti:

— “Yahu bu ne biçim parlama!”

— “Gözlerim yandı, tutanak kağıdını göremiyorum!”

Vecdi Bey hemen söze girdi:

— “Hâkim Beyim, üç gündür bu lazer fırtınasının içindeyim!”

— “Evde güneş gözlüğüyle oturuyorum, tualimin boyaları kurudu!”

Bilirkişi inşaat mühendisi raporunu doğrudan zabıt katibine yazdırdı:

— “Çatıda yapılan ankraj montajında membran su yalıtımı zedelenmiştir.”

— “Sistem malikin arsa payı sınırlarını yüzde beş yüz oranında aşmaktadır.”

— “Taşıyıcı çelik ayaklar aşırı yüksek tutulmuş, komşuluk irtifakı ihlal edilmiştir.”

— “Ayrıca yansımayı kıran polarize mat film kaplaması yapılmamıştır.”

Hâkim Bey başını salladı:

— “Tutanaklara harfiyen geçsin.”

— “Kat Mülkiyeti Kanunu Madde 19 ve TMK 737 gereğince acil tedbir şarttır.”

---

VI. Teras Protokolü: Sekiz Panel ve Mat Kaplama

Mahkeme heyetinin kesin müdahalesi üzerine Selim Bey inadından vazgeçti.

Cumartesi akşamı sitenin ortak begonvilli kamelyasında tarihi uzlaşma sağlandı.

Site Yönetim Kurulu Başkanı emekli Noter Naci Bey protokolü bizzat kaleme aldı:

1. Yirmi dört adet olan panel sayısı derhal sekiz adede düşürülecektir.

2. Çatıda kaplanan toplam alan malikin arsa payı olan on beş metrekare ile sınırlandırılacaktır.

3. İki metre on santimlik çelik kule ayaklar tamamen kesilip sökülecektir.

4. Paneller çatı zeminine paralel olarak, en fazla yirmi santim yükseklikte yatay monte edilecektir.

5. Kalkan Koyu ve Meis Adası manzarası hiçbir açıdan engellenmeyecektir.

6. Tüm panel camlarına güneş ışığını kıran ve parlamayı engelleyen mat optik film kaplanacaktır.

7. Delinen çatı membranı Selim Bey tarafından çift kat poliüretan ziftle yeniden izole edilecektir.

Selim Bey derin bir nefes alıp protokolü imzaladı.

Pazar sabahı montaj ustaları yeniden çatıya çıktı.

Fazlalık olan on altı panel sökülüp nakliye kamyonuna yüklendi.

Çelik kuleler spiral taşlama makinesiyle kesildi.

Kalan sekiz panel çatı zeminine sıfır şekilde yatırıldı.

Üzerlerine füme renkli mat koruma filmi çekildi.

Saat 18.30 olduğunda Vecdi Bey terasına çıktı.

Önünde masmavi Akdeniz ve pembe akşam gökyüzü uzanıyordu.

Meis Adası tüm zarafetiyle yeniden karşısındaydı.

Vecdi Bey fırçasını tuale dokundurdu.

Tualin köşesine kırmızı bir begonvil dalı kondurdu.

Perran Hanım bahçe yolundan geçerken yukarı doğru el salladı:

— “Nasıl Vecdi Bey, nizam yerine oturdu mu?”

Vecdi Bey fırçasını sallayarak gülümsedi:

— “Oturdu Perran Hanım.”

— “Akdeniz’in güneşi boldur ama hukukun adaleti hepsinden aydınlıktır.”

Kalkan sırtlarında akşam poyrazı eserken Likya Güneşi Sitesi’nde estetik ile teknoloji nihayet barıştı.