Kült Yazlık Rotaları ve Siteler

Ilıca, İzmirli ailelerin dededen toruna aktardığı yazlık hanedanlıklarının merkezidir. Alaçatı’nın kalabalığına inat, Boyalık ve Ilıca koyundaki bahçeli evlerde hala 40 yıllık komşuluklar ve akşamüstü briç partileri devam eder.

Sarımsaklı, Kuzey Ege’nin dinmeyen rüzgarında tuzla yıkanan kooperatif sitelerinin başkentidir. Denize girmek bir cesaret sınavıdır; ancak akşamları Cunda’ya doğru yapılan yürüyüşler ve bahçelerde pişen sardalyalar bu soğuğu unutturur.

Yazlık sitelerinin dikey kulelere dönüşmüş modern halidir. Mandalina kokusu yerini egzoza, bekçi kulübesi yerini güvenlik amirliğine bırakmıştır; ancak aidat tartışmaları ve halı silkeleme krizleri burada 30. katta da aynen devam eder.

Bitez, Bodrum’un çılgın gece hayatından izole kalmayı başarmış bir sığınaktır. Mandalina bahçelerinin arasına gizlenmiş sitelerde, akşamları çam kokusuyla deniz kokusu birbirine karışır; iskelede oturup gece yıldızları izlemek tek eğlencedir.

Erdek Çuğra, Türkiye’de ‘yazlık’ kavramının icat edildiği kutsal topraklardır. İstanbul burjuvazisinin ve kamu bürokrasisinin henüz güneye inmediği yıllarda, deniz otobüsüyle Bandırma üzerinden ulaşılan bu koy, iki katlı bahçeli evleri ve akşam piyasalarıyla bir medeniyet kurmuştur.

Kumburgaz, İstanbul’un çalışan orta sınıfının yazlık hayalidir. E-5’ten gelen kamyon gürültüsüyle dalga seslerinin birbirine karıştığı, akşamları kumsal boyunca uzanan çay bahçelerinde kasetten Ferdi Tayfur dinlenen eşsiz bir sayfiye nostaljisi barındırır.